X
تبلیغات
میپرستمت غم که با وفا ترینی


میپرستمت غم که با وفا ترینی

بزرگترین و وفا دار ترین دوستم غم هست

آغوشی باش و مرا به اندازه ی تمام اشتباهاتم بغل کن ،
بدون آنکه حرفی میانمان رد و بدل شود ،
فقط نگاه باشد و نفس ،
زندگی آنقدرها دوام نمی آورد ،
همین حالا هم دیر است..!!

نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم بهمن 1391ساعت 12:33 توسط بی ستاره|

این زندگی نبود که از او دریده ساخت؟
 شاید روال زندگی اش همچو من نبود
 شاید نگاه دلهره آور به کس نکرد
 شاید نوای گریه من را نمی شنید
 یا می شنید و نگاهی نمی فکند
 اعجوبه ای است آن که مرا عین زندگی است...
 آری همین
 زندگی از او دریده ساخت .

<<اریا>>

نوشته شده در شنبه هفتم بهمن 1391ساعت 11:45 توسط بی ستاره|

روزگاری مردم دنیا دلشان درد نداشت

هرکسی غصه ی آنچه می کرد نداشت

چشمه ی سادگی از لطف زمین می جوشید

خودمانیم زمین این همه نامرد نداشت !!!

نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم آذر 1391ساعت 4:11 توسط بی ستاره|

سر می کشم


آخرین جرعه ی شراب مانده در جام را

و پیوستش پک عمیقی به سیگار می زنم

افکارم را لخت می کنم چشمهایم را می بندم

وامشب باید باز با یک درد تازه همبستر شوم

نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم آذر 1391ساعت 17:16 توسط بی ستاره|

من زنده بودم اما انگار مرده بودم
از بس که روز ها رابا شب شمرده بودم


یک عمر دور وتنها تنها به جرم اینکه
اوسرسپرده می خواست من دل سپرده بودم


یک عمر می شد آری در ذره ای بگنجم
از بس که خویشتن را در خود فشرده بودم


درآن هوای دلگیر وقتی غروب می شد
گویی به جای خورشید من زخم خورده بودم


وقتی غروب می شد وقتی غروب می شد
کاش آن غروبها را از یاد برده بود

نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم آذر 1391ساعت 1:47 توسط بی ستاره|

توی سینه این دله من می خواد اتیش بگیره

مونده سره دو راهی چه راهی پیش بگیره

یکی حالا پیدا شده قدره اون رو میدونه

رگه خوابه یاره منو رفیقه من می دونه

وای دارم آتیش میگیرم دیگه از غصه و غم

دلم میخواد بمیرم                 

وای اگه برگرده پیشم براش پروانه میشم

ازش جدا نمیشم 

نمی تونه مرغه دلم از حسودی بخونه

نمی دونه روی کدوم شاخه باید بمونه

اگه یه روز ببینم کسی براش میمیره

حسودی رو میاره دلم اتیش میگیره

می ترسم حرفای خوبی توی گوشش بخونه

می ترسم اون تا به سحر توی خلوتش بمونه

نوشته شده در دوشنبه یازدهم آبان 1388ساعت 4:10 توسط بی ستاره|

با یه بغل مریم ناز                  دارم میام به دیدنت        

این غصه سهم من نبود           دیگیرم از بریدنت

دلگیرم از تو که منو               تنها گذاشتی با همه

حس میکنم بدون تو                غصه دارم یه عالمه

دیشب به خوابم اومدی            از غصه غمگین تر شدم

گفتی بیا به دیدنم                    از بغض تو پرپر شدم


شبها مره لب بسته منم دل شکسته منم          تا سحر بیدارم سر بزار رو حالم

بر نخیزد از من هایو هویی                   هرگز هرگز باور نکنم عهد و پیمانه ما شد فراموش


 گفتم قرارمون نبود                       اروم و بی صدا بشی     

 بری تو دست سرد خاک              اینجور ازم جدا بشی

 با این دوتا چشم ترم                     زل میزنم توی چشات     

 پلکاتو اسوده ببند                    لالایی میخونم برات


شبها مره لب بسته منم دل شکسته منم          تا سحر بیدارم سر بزار رو حالم

بر نخیزد از من هایو هویی         هرگز هرگز باور نکنم عهد و پیمانه ما شد فراموش

                                

نوشته شده در یکشنبه هشتم شهریور 1388ساعت 4:16 توسط بی ستاره|

تو کوچه ای که صوت و کوره          نگاه من ز چشمی دوره

منتظر فرشته بودم                      اون که تو تاریکیه نوره

سالهای سال میگردم                   پیدا نمی کنم نشونه

نه راه پیش دارم تو کوچه               نه راه برگشته به خونه

اثیر کوچه ها شدم                      بیا که خسته شد دلم

از این کوچه به اون کوچه               نمی دونم کجا برم

راه خونه گم کردمو                      سرگردون و پریشونم

اه ای خدا برس به داد                   همین دل و همین این جونم

 

نوشته شده در پنجشنبه یازدهم تیر 1388ساعت 2:9 توسط بی ستاره|

ای که بی تو خودم                 رو تک و تنها میبینم

هرجا که پا میزارم                نورو اونجا میبینم

یادمه چشمای تو                 پره درد و غصه بود 

 غصه ی غربت تو                 قد صدتا قصه بود

یاده تو هرجا که هستم با منه

داره عمره منو اتیش میزنه

تو برام خورشید بودی           توی این دنیای سرد

گونه های خیسم رو              دستای تو پاک می کرد

حالا اون دستا کجان             اون دوتا دستای خوب

چرا بی صدا شده                  لب قصه های خوب

من که باور ندارم                 اون همه خاطرمون

عاشق اسمونام                    پشت این پنجره ها

اسمون سنگی شده               خدا انگار خوابیده

انگار از اون بالا ها              گریه هامو ندیده

 

نوشته شده در یکشنبه نهم فروردین 1388ساعت 3:18 توسط بی ستاره|

درده من از ادمهای بی وفا نیست               زخم دل از غربت و از دشمنا نیست

گله ای از غربت و دوری ندارم                اشکه من از قسمت و نارمردیها نیست 

اونی که عشقمه         همه وجودمه دلم رو میشکنه

اونی که محرمه             شریکه قلبمه دلم رو میشکنه 

زخم دشمن انقدر اثر نداره                         اخه دشمن از دلم خبر نداره

ولی اونکه عشقمه محرمه رازه                 زخکی که توی دل میکاره مندگاره

دله من راضی به بارون چشاش نیست          اخه اون جدا از این جون و تنم نیست

ولی اون توی عمق ماجرای حرفاش            چیزی جز اینکه بخوام جون بکنم نیست

نوشته شده در شنبه هشتم فروردین 1388ساعت 5:8 توسط بی ستاره|


آخرين مطالب
» اغوشي باش ...!
» دریده !
» روزگاری !!!
»
» بعد از 3 سال دارم پست ميزارم ، باز هم افسوس !
» اگه برگرده پیشم !!!!!!!!!!!!!!
» لالایی .......... !!!!!
» خدا برس به دادم ................. !!!!!!!
» یاده تو هرکجا که هستم با منه !!!!
» درده من ........نیست !

Design By : behnam.com